Blefaroplastyka – plastyka powiek górnych i dolnych

Blefaroplastyka to zabieg chirurgiczny, podczas którego usuwa się nadmiar skóry oraz przepukliny tłuszczowe odpowiadające za „ciężki”, zmęczony i asymetryczny wygląd powiek. Skóra wokół oczu jest wyjątkowo cienka i szybko traci jędrność, dlatego to właśnie tutaj jako jedne z pierwszych pojawiają się zmarszczki, opadanie i tak zwane worki.

To najczęściej wybierany zabieg na opadające powieki. W odróżnieniu od plastrów czy tasiemek usuwa przyczynę problemu, a nie tylko ją maskuje. W piśmiennictwie i wyszukiwarkach funkcjonują równolegle dwa zapisy nazwy: blefaroplastyka i blepharoplastyka. Oba oznaczają ten sam zabieg.

Zabieg wykonuje chirurg po wcześniejszej konsultacji i kwalifikacji medycznej. W zależności od Twoich potrzeb korekcji poddaje się powieki górne, dolne lub oba obszary jednocześnie. Efektem jest odświeżone, bardziej wypoczęte spojrzenie i przywrócenie naturalnej symetrii okolic oczu.

Powieki górne i dolne to dwa różne problemy, które łatwo pomylić. Nad okiem tworzy się fałd skóry nawisający nad rzęsami. Kreska narysowana rano znika pod nim po godzinie, a przy większym nadmiarze fałd ogranicza pole widzenia od góry. Tutaj problemem jest przede wszystkim nadmiar skóry.

Pod okiem pojawia się uwypuklenie, potocznie nazywane „workami". To nie obrzęk po nieprzespanej nocy, bo nie znika po odpoczynku. To tłuszcz oczodołowy, który przemieścił się przez osłabioną przegrodę. O tym, co jest przyczyną w Twoim przypadku, czyli skóra, tłuszcz czy mięsień, decyduje chirurg na konsultacji. Z lustra nie da się tego ocenić.

Blefaroplastykę rozważysz między innymi w następujących sytuacjach:

• nadmiar skóry na powiekach górnych, tworzący nawisający fałd
• worki i cienie pod oczami wynikające z przepuklin tłuszczowych
• opadanie powieki górnej ograniczające pole widzenia
• asymetria powiek
• zmęczony, „smutny” wyraz oczu mimo wypoczynku
• chęć odmłodzenia i odświeżenia okolic oczu

Zabieg rozpoczyna się od konsultacji, oceny nadmiaru skóry oraz precyzyjnego zaplanowania linii cięcia. Następnie chirurg podaje znieczulenie miejscowe (nasiękowe), dzięki czemu przez cały czas pozostajesz przytomny/-a, ale nie odczuwasz bólu.

Nacięcia prowadzone są w naturalnym fałdzie powieki górnej lub tuż pod brzegiem rzęsowym powieki dolnej, aby blizny pozostały ukryte. Chirurg usuwa nadmiar skóry, fragment mięśnia okrężnego oka i przepukliny tłuszczowe, a niekiedy przemieszcza tkankę tłuszczową w miejsca jej niedoboru. Ranę zamyka się precyzyjnymi szwami. Cały zabieg trwa zwykle od 2 do 3 godzin, w zależności od zakresu.

Nie ma narkozy ani pobytu w szpitalu, do domu wracasz tego samego dnia.

Uzyskujesz optymalne napięcie skóry powiek, gładsze i bardziej wypoczęte spojrzenie oraz przywróconą symetrię okolic oczu. Bezpośrednio po zabiegu mogą pojawić się niewielki obrzęk i zasinienia, które ustępują w ciągu kilku dni.

Blizny po kilku tygodniach stają się praktycznie niewidoczne, a ostateczny efekt oceniasz po całkowitym ustąpieniu obrzęku. Rezultaty są trwałe i utrzymują się przez lata.

Pierwsze dwa tygodnie wyglądają zwykle tak: przez pierwsze trzy dni obrzęk i zasinienia są największe. To normalny etap gojenia, nie powikłanie. Między 5. a 7. dniem zdejmujemy szwy i większość osób wraca wtedy do pracy. W drugim i trzecim tygodniu obrzęk ustępuje całkowicie i dopiero wtedy ocenia się wstępny efekt.

Do kliniki wracasz wcześniej, jeśli pojawi się silny, narastający ból oka albo pogorszenie widzenia. Wtedy kontaktujesz się z nami tego samego dnia.

Prawidłowa pielęgnacja rany i szwów jest kluczowa dla estetycznego gojenia. Pamiętaj, aby:

• stosować chłodne okłady w pierwszych dobach, ograniczając obrzęk i zasinienia
• utrzymywać okolice szwów w czystości i suchości zgodnie z zaleceniami lekarza
• spać z głową uniesioną powyżej poziomu serca
• unikać wysiłku fizycznego, schylania się i tarcia oczu
• zgłosić się na usunięcie szwów między 5. a 7. dniem
• chronić okolice oczu przed słońcem i stosować filtr SPF
• wrócić do pełnej aktywności po około 2–3 tygodniach

Nie wykonujemy go m.in. przy:

• zaburzeniach krzepnięcia krwi
• niewyrównanych chorobach ogólnoustrojowych (cukrzyca, nadciśnienie)
• aktywnych infekcjach wirusowych lub bakteryjnych w okolicy oczu
• ciąży i karmieniu piersią
• chorobach oczu, takich jak zespół suchego oka czy jaskra (wymagają oceny)
• skłonności do bliznowców (przeciwwskazanie względne)
• uczuleniu na leki znieczulające

Ostateczną kwalifikację przeprowadza chirurg podczas konsultacji.

Warto wiedzieć jeszcze przed decyzją: najczęstszą dolegliwością po plastyce powiek jest uczucie suchego, piaszczystego oka, zgłaszane w dużych seriach operacji mniej więcej przez co czwartego pacjenta. Zwykle mija w ciągu kilku tygodni i wystarczają krople nawilżające. Jeśli masz zespół suchego oka, powiedz o tym chirurgowi przed zabiegiem. To jeden z głównych czynników ryzyka.

Rzadziej zdarzają się przejściowe niedomykanie powieki, obrzęk spojówki albo, przy powiekach dolnych, zmiana ustawienia brzegu powieki, która czasem wymaga poprawki. Powikłania groźne dla wzroku są bardzo rzadkie, ale istnieją.