Rodzaje profilu twarzy - jak poprawić profil twarzy

Profil pokazuje więcej niż widok z przodu, bo widać na nim relacje między nosem, ustami, brodą i linią żuchwy. Idealny profil nie istnieje i każdy ma jakiś mankament. Poniżej: co da się poprawić bez operacji i na czym polega ocena proporcji profilu.

Ktoś robi Ci zdjęcie z boku. Nie pozujesz, nie masz czasu ustawić głowy pod ulubionym kątem.

Potem widzisz to zdjęcie i przez chwilę nie poznajesz siebie.

Nos wydaje się dłuższy. Usta mniejsze. Broda jakby uciekła do tyłu. A przecież w lustrze codziennie widzisz coś zupełnie innego.

To nie jest złudzenie. Profil naprawdę pokazuje więcej. I właśnie dlatego prawie nikt nie wybiera takiego ujęcia na zdjęcie profilowe.

Dlaczego bok jest bardziej bezlitosny niż lustro

Bo z przodu patrzymy na twarz płasko. Widzimy oczy, symetrię, uśmiech.

Z boku widać relacje między elementami: jak nos ma się do brody, jak usta wypadają na tle jednego i drugiego, gdzie kończy się linia żuchwy. Każda nieproporcjonalność robi się wtedy oczywista.

Zanim jednak popadniesz w kompleksy, policz do dziesięciu.

Idealny profil nie istnieje. Każdy z nas ma jakiś mankament.

Test palcem, który obleją nawet celebrytki

Kilka lat temu krążył po sieci tzw. „test na piękno" oparty na zasadzie 3:1. Broda, usta i czubek nosa mają się układać w jednej linii.

Sprawdza się to prosto: przykładasz do twarzy wyprostowany palec wskazujący. Dotyka wszystkich trzech punktów, profil idealny. Nie dotyka, no cóż.

No cóż i tyle. Bo ani twarz księżnej Kate, ani Angeliny Jolie tego testu nie przechodzi.

Każda kobieta z profilu wygląda inaczej, a piękno bardzo rzadko mieści się w schematach. Jeśli jednak patrząc na swoje zdjęcie z boku widzisz coś, co naprawdę Ci przeszkadza, warto się temu przyjrzeć bliżej.

Sześć typów profilu. Który jest Twój?

Profile dzieli się zwykle na sześć najczęstszych typów:

• Regularny. Proporcje zachowane, żaden element nie dominuje.
• Okrągły. Spłaszczone czoło, mała i zaokrąglona broda.
• Wypukły. Wyraźnie wysunięta środkowa część twarzy.
• Wklęsły. Nos lekko cofnięty, czoło i broda wysunięte do przodu, tzw. płaska twarz.
• Ukośny. Mocno cofnięte czoło, czasem z mocniej wysuniętym podbródkiem.
• Ptasi. Mała, cofnięta broda przy zbyt wydatnym nosie.

Każdy profil odbiegający od regularnego da się skorygować nieinwazyjnymi zabiegami medycyny estetycznej.

Tylko uwaga na jedną rzecz: korekta rzadko polega na zmniejszaniu tego, co dominuje. Zwykle chodzi o przywrócenie proporcji całej twarzy, a to czasem oznacza pracę w zupełnie innym miejscu, niż się spodziewasz.

Wyjątkiem jest ptasi profil. Najczęściej stoi za nim wada zgryzu i wtedy najlepsze efekty daje współpraca z ortodontą.

Nos: nie trzeba go skracać, żeby wyglądał krócej

Za długi, za krótki, za ostry, haczykowaty, orli, garbaty, krzywy. Listę mankamentów nosa można ciągnąć bardzo długo.

Lekarze medycyny estetycznej korygują je najczęściej wypełniaczami, usieciowanym kwasem hialuronowym albo hydroksyapatytem wapnia.

Oba te preparaty naturalnie występują w ludzkim organizmie. Pierwszy to glukozaminoglikan, który wiąże wodę w skórze i odpowiada za jej nawilżenie. Drugi to minerał obecny w naszych kościach i zębach.

Podaje się je sterylną mikroigłą lub mikrokaniulą, dokładnie tam, gdzie trzeba uzupełnić ubytek tkanki. Wcześniej skórę znieczula się maścią, która skutecznie minimalizuje nieprzyjemne odczucia.

Efekt utrzymuje się, zależnie od preparatu, od około 6 do 18 miesięcy (kwas hialuronowy 6–12 miesięcy, hydroksyapatyt wapnia 12–18 miesięcy). Najlepiej widać go dwa tygodnie po zabiegu, kiedy wypełniacz dobrze ułoży się w miejscu podania.

Jedna rzecz, którą trzeba powiedzieć wprost. Nos ma gęstą i nietypowo połączoną sieć naczyń, dlatego korektę wypełniaczem wykonuje się tam ostrożniej niż gdziekolwiek indziej na twarzy. Powikłania naczyniowe są rzadkie, ale poważne. Dlatego po zabiegu obowiązuje prosta zasada: silny, narastający ból, zblednięcie lub sinienie skóry nosa albo cokolwiek dziejącego się z widzeniem to sygnał do natychmiastowego kontaktu z lekarzem, a nie do czekania do rana. Ten zabieg powinien być wykonywany wyłącznie tam, gdzie dostępny jest preparat rozpuszczający kwas hialuronowy.

Usta z profilu: dwie drogi, nie jedna

Z boku usta najczęściej wydają się za mało wydatne.

Pierwsze rozwiązanie to kwas hialuronowy. Zabieg przebiega podobnie jak korekta nosa. Niewielka ilość preparatu podana podskórnie cienką igłą.

Tu jednak trzeba szczególnego wyczucia. Wargi bardzo łatwo puchną i sinieją, a ślady po zabiegu potrafią utrzymywać się nawet tydzień.

Kwas hialuronowy z czasem wchłania się naturalnie, więc żeby efekt był stały, zabieg trzeba powtarzać, średnio co 12 miesięcy.

Druga droga to botoks, czyli mikrodawki toksyny botulinowej podane w konkretne punkty. Toksyna nie zatrzymuje produkcji acetylocholiny, tylko jej uwalnianie: przecina białko SNAP-25, bez którego gotowe pęcherzyki nie mogą wypuścić przekaźnika w złączu nerwowo-mięśniowym, czyli w miejscu przekazu sygnału z nerwu do mięśnia. Dlatego efekt jest odwracalny. Zapas acetylocholiny nigdzie nie znika. Skutek: bezpieczny i odwracalny zanik siły mięśniowej w płytce ruchu. Zakończenia nerwowe nie wysyłają neuroprzekaźnika, a mięśnie przestają się nadmiernie kurczyć.

W praktyce daje to dwie rzeczy: uniesienie opadających kącików ust i rozluźnienie mięśni warg, dzięki czemu wargi robią się bardziej uwydatnione.

Efekt trzyma się zwykle 3–5 miesięcy, a w okolicy ust, ruchliwej i podawanej w mikrodawkach, raczej bliżej dolnej granicy tego zakresu. W tym czasie tworzą się nowe zakończenia mięśniowo-nerwowe, więc zabieg również wymaga powtarzania.

Policzki, które uciekły w dół

Z profilu widać to najwyraźniej: policzki wydają się zapadnięte, rysy niepotrzebnie się wyostrzają, cała twarz traci harmonię.

Jednym z rozwiązań jest wolumetria i hydroksyapatyt wapnia. Świetnie sprawdzają się też rozpuszczalne nici PDO z polidioksanonu, włókna syntetycznego, które wszczepia się pod skórę bardzo cienkimi igłami.

Lekarz zakłada pojedynczymi wkłuciami 10–15 nici. Tworzą stabilne rusztowanie, które utrzymuje opadające policzki na miejscu.

Pierwszy efekt widać od razu po zabiegu. Po 2–3 tygodniach robi się wyraźniejszy, ale pełny rezultat pojawia się dopiero po 2–3 miesiącach. Nici pobudzają regenerację i produkcję nowych włókien kolagenowych, a przebudowa skóry po prostu potrzebuje czasu.

Same włókna wchłaniają się w ciągu kilku miesięcy, a to, co zostaje potem, to efekt pobudzonej przez nie przebudowy kolagenu. Najlepiej udokumentowany okres poprawy to około rok. Dłuższych obserwacji jest niewiele, dlatego nici traktujemy jako element planu, a nie rozwiązanie na lata.

Podbródek: zanim zaczniemy, robimy zdjęcia

Profil psuje też podbródek, za wydatny albo za mały.

Tu, podobnie jak przy ptasim profilu, często najwięcej daje współpraca z ortodontą. Ale lekarz medycyny estetycznej też ma czym pracować.

Zanim zacznę korygować podbródek, zawsze robię zdjęcia: z boku i en face. Bez tego nie da się ustalić właściwych proporcji. Czasem okazuje się, że żeby poprawić linię podbródka, trzeba popracować w zupełnie innym miejscu, na przykład nieco powiększyć nos.

Mały podbródek kształtuje się wypełniaczami: kwasem hialuronowym i hydroksyapatytem wapnia.

Zbyt wydatny albo tzw. drugi podbródek to zadanie dla lipolizy iniekcyjnej, bezoperacyjnej, nieinwazyjnej metody redukcji tłuszczu.

Lekarz wstrzykuje cienką igłą połączenie deoksycholanu sodu, który jak detergent rozpuszcza błony komórek tłuszczowych, oraz fosfatydylocholiny, która utrzymuje mieszaninę w całości. W preparacie jest też środek znieczulający, więc zabieg jest znośny.

Uwolnione tłuszcze wędrują do wątroby, tam podlegają metabolizmowi i są usuwane z organizmu.

Warto wiedzieć, co będzie potem. Po zabiegu może pojawić się obrzęk, bolesne i piekące zaczerwienienie, swędzenie albo drobne krwiaki. To typowe objawy rozpadu komórek tłuszczowych i zwykle nie ma w nich nic niepokojącego.

Poza obrzękiem i zasinieniem jest jeszcze jeden objaw, o którym warto wiedzieć zawczasu: przejściowa asymetria uśmiechu. Bierze się z podrażnienia gałązki nerwu przebiegającej blisko okolicy podbródka, dotyczy kilku procent pacjentów i ustępuje samoistnie, zwykle w ciągu kilku tygodni. Nie jest groźna, ale nie przeczekuj jej w milczeniu. Zgłoś ją lekarzowi, żeby dostosował kolejną sesję.

Czasem wystarcza jeden zabieg. Bywa jednak, że trzeba go powtórzyć dwu- lub trzykrotnie.

Co jeszcze pracuje na napięcie skóry i owal twarzy

Poza iniekcjami są jeszcze urządzenia, które poprawiają napięcie skóry i linię owalu.

Co robimy w naszych klinikach:

• Frakcyjna radiofrekwencja mikroigłowa. Mikronakłuwanie połączone z falą radiową. Ujędrnia skórę i poprawia jej strukturę.

Na koniec: nie wybieraj zabiegu samodzielnie

Możliwości jest naprawdę dużo i łatwo się w nich pogubić.

Dlatego ostatnie słowo powinno należeć do lekarza. Nie dlatego, że wie lepiej, czego chcesz, tylko dlatego, że patrzy na Twoją twarz racjonalnie, bez emocji i nieco z boku. A przy profilu to właśnie spojrzenie z boku decyduje o wszystkim.

Profil korygujemy najczęściej bez skalpela: korekta nosa kwasem hialuronowym wyrównuje garbek i unosi czubek nosa, a wolumetria twarzy odbudowuje linię żuchwy i brody.